Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Ο θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου



Η απόδοση τιμών στον Ηφαιστίωνα συνδυάστικε με εορτασμούς που περιλάμβαναν θυσίες, συμπόσια και αγώνες. Ο βασιλιάς ήπιε μέχρι αργά τη νύχτα με τους φίλους του. συνέχισε την οινοποσία σε γλέντι στο οποίο είχε προσκληθεί από τον φίλο του τον Μήδειο από τη Λάρισα. Είκοσι άτομα μόνο συμμετείχαν και φαίνεται ότι επιδόθηκαν σε απίστευτες υπερβολές οινοποσίας. Έντρομοι οι Μακεδόνες είδαν τον Αλέξανδρο να αναριγά σαν να είχε δεχθεί χτύπημα. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι συνέχισε να πίνει και την επόμενη ημέρα. Αντίθετα, ο Πλούταρρχος, βασισμένος στις εφημερίδες, τις επίσημες ανακοινώσεις των πεπραγμένων του βασιλιά μέρα με τη μέρα, αναφέρει οτι ο Αλέξανδρος αρρώστησε και σταδιακά έχασε τη μιλιά του. Συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντά του από ένα φορείο, μέχρι που εξαντλήθηκε εντελώς και πέθανε. Ήταν 10 Ιουνίου του 323 και ο βασιλιάς ήταν μόλις 33 ετών.

Οι φήμες για δηλητηρίαση ήταν έντονες.
Ως υπαίτιος θεωρήθηκε κυρίως ο Ιόλαος, γιος του Αντιπάτρου και οινοχόος του βασιλιά. Οι Αθηναίοι εξέδωσαν ειρηνικά τιμητικά ψηφίσματα υπέρ του, γεγονός που μαρτυρά ότι οι φήμες αυτές λαμβάνονταν αρκετά σοβαρά. Μάλλον όμως βασίζοντας στις συκοφαντίες των εχθρών του γηραιού στρατηγού, και κυρίως της μητέρας του νεκρού, της Ολυμπιάδας. Άλλοι συγγραφείς πάντως εμμένουν στις τεράστιες ποσότητες άκρατου οίνου που κατανάλωσε ο Αλέξανδρος και αποδίδουν τον θάνατό τουσε αλκοολικό σοκ.

Εξίσου διαδεδομένη είναι η άποψη ότι ο θάνατος οφείλεται σε τροπικό πυρετό ή σε κάποια άλλη ασθένεια, και συχνά στα ιατρικά συνέδρια υπάρχει μια ευφάνταστη ανακοίνωση σχετικά με την εξιχνίαση του θανάτου που ωφείλωνταν σε κίρρωση του ήπατος, παγκρεατίτιδα κλπ. Μια τέτοια ερμηνεία συμβιβάζεται καλύτερα με την αφήγηση του Πλουτάρχου, η οποία υποτίθεται ότι βασίζεται σε επίσημα αρχεία.

Οι επιφανέστεροι Μακεδόνες συγκεντρώθηκαν στη σκηνή του ετοιμοθάνατου βασιλιά. Το δακτυλίδι της εξουσίας παρέλαβε ο δεύτερος τη τάξει Μακεδόνας, ο χιλίαρχος Περδίκκας. Λέγεται ότι ο Αλέξανδρος αναφώνησε, πριν το παραδώσει, ότι εύχονταν να το κερδίσει ο καλύτερος. Η απουσία ενήλικου διαδόχου (η Ροξάνη εγκυμονούσε ακόμη, ενώ ο γιος του από την Περσίδα ερωμένη του Βαρσίνη ήταν νόθος), καθιστούσε αβέβαιο το μέλλον της αυτοκρατορίας.

Πηγή: Από την εγκυκλοπαίδεια ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια: