Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Άγιος Γεώργιος Εύβοιας - 113 Φωτογραφίες και Βίντεο


Είχαμε ακούσει από πολλούς φίλους και γνωστούς πως ο Άγιος Γεώργιος της Εύβοιας είναι ένας υπέροχος προορισμός για μερικές ημέρες χαλάρωσης και ξεκούρασης και δεν είχαμε ακούσει απο κανέναν ούτε ένα σχόλιο αρνητικό. 

Μας αξίωσε λοιπόν ο Θεός να πάμε για λίγες μέρες σε αυτό το υπέροχο ψαροχώρι και να δούμε από κοντά τις ομορφιές του. Και πράγματι έχει πολλές ομορφιές, και περισσότερο φυσικές ομορφιές. 

Υπάρχουν όμως και κάποια αρνητικά σημεία τα οποία αναφέρουμε παρακάτω. 

Ας τα πάρουμε όμως όλα απο την αρχή και με σειρά.


Για να πάμε μέχρι τον Άγιο Γεώργιο θα κάνουμε μια στάση στην Αρκίτσα. Ο δρόμος από την Αθήνα μέχρι την Αρκίτσα είναι τέλειος. Από εκεί θα πάρουμε το καράβι και θα μας περάσει απέναντι στην Εύβοια στην πόλη Αιδηψό. Από την Αιδηψό ξεκινάμε όλο παραλιακά και πηγαίνουμε στον Άγιο Γεώργιο. Ο δρόμος από την Αιδηψό μέχρι τον Άγιο Γεώργιο είναι ο Χριστός και η Παναγία και όλοι οι Άγγελοι και Άγιοι μαζί! Ο δρόμος είναι σε κακή κατάσταση, έχει αρκετές στροφές και στο μεγαλύτερο μέρος του δρόμου πρέπει κανείς να είναι πολύ προσεκτικός ειδικά όταν έρχονται αυτοκίνητα από το αντίθετο ρεύμα. Πρέπει πάντα να υπολογίζεις αν χωράνε δυο αυτοκίνητα. Λακκούβες και εξογκώματα, ο πιο κατάλληλος δρόμος για να καταστρέψει κανείς το αυτοκίνητό του. Όμως, η θέα που σου προσφέρει κατά την οδήγηση είναι το κάτι άλλο. Υπάρχει πολύ πλούσια φυσική ομορφιά!

ΒΙΝΤΕΟ


Η θέα από εστιατόριο. Τα περισσότερα εστιατόρια όπως και οι καφετέριες στον Άγιο Γεώργιο βρίσκονται πάνω στη θάλασσα ή δίπλα στη θάλασσα.


Νυχτερινός περίπατος με Φεγγαράδα.








Ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου!

Στην παραλία με τις Καφετέριες και τα εστιατόρια. Δεν είναι και πάρα πολλά αλλά θα βρει κανείς εύκολα φαγητό ή καφέ ή γλυκό. Εμείς αρκετές φορές τιμήσαμε το ζαχαροπλαστείο που βρίσκεται εκεί.






Περίπατο με Πανσέληνο.




Γεμάτο βάρκες και πλοιάρια στον Άγιο Γεώργιο.










Εστιατόριο πάνω στη θάλασσα!





Αυγουστιάτικο φεγγάρι!



Σαλούφες! Στην αρχή νομίζαμε ότι είναι μέδουσες, αλλά μας είπαν ότι είναι Σαλούφες και είναι ακίνδυνες. Κατά διαστήματα εμφανίζονται πολλές στην ακτή. Μπορεί κανείς να πέσει πάνω τους την ώρα που κολυμπάει. 



Μερικές εικόνες με τη θέα που είχαμε από το διαμέρισμα που μέναμε.


Περισσότερο βουνό αλλά και λίγο θάλασσα!




Όταν βγήκα στην βεράντα να απολαύσω τον καφέ μου, ψηλά στη βουνοκορφή είχα την αίσθηση ότι βρίσκεται κάποιο ελάφι η τέλος πάντων κάποιο ζώο με μεγάλα κέρατα. Πήρα λοιπόν τη φωτογραφική μηχανή και έκανα ''ζούμ'' να δω τι μπορεί να είναι. Και ιδού! Κορμός δέντρου.



ΤΟ ΝΕΡΟ Αυτό το θέμα είναι μια μεγάλη πληγή στον Άγιο Γεώργιο. Το νερό δεν είναι πόσιμο. Το νερό που τρέχει στις βρύσες των σπιτιών είναι αλμυρό. Έχεις την αίσθηση ότι παίρνουν νερό από τη θάλασσα. Οι κάτοικοι μαζεύουν καθημερινά νερό για να μαγειρέψουν να φτιάξουν έστω ένα καφέ από συγκεκριμένες βρύσες που έχει τοποθετήσει ο Δήμος με πόσιμο νερό. Εμείς τις λίγες ημέρες που μείναμε εκεί, κάθε φορά που μπαίναμε στην ντουζιέρα είχαμε την αίσθηση ότι πλενόμαστε με θαλασσινό νερό. Όταν γυρίσαμε στην Αθήνα με το που μπήκαμε στο σπίτι το πρώτο πράγμα που θέλαμε ήταν να κάνουμε αμέσως ένα καλό μπάνιο να φύγει από πάνω μας η αλμύρα. Με το θέμα του νερού υποφέραμε πραγματικά. Ακόμα και τα δόντια σου όταν βουρτσίζεις έχεις την αίσθηση της οδοντόκρεμας και του αλατιού. Κρίμα πραγματικά!




Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ










Την ημέρα που επισκεφτήκαμε τον Ιερό Ναό ήταν η γιορτή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Στην είσοδο του Ναού υπήρχε αυτή η εικόνα που δείχνει τον Άγιο Κοσμά με μια από τις Διδαχές του.





Πολλοί είναι αυτοί που ψαρεύουν!

Ίσως ο πιο απολαυστικός ελληνικός καφές μας δίπλα στη θάλασσα 
και σε κλασικό μπλε τραπεζάκι.


Γλυκό ποντικάκι - Δεν γίνεται να μην το τιμήσεις!



Ακολουθούν φωτογραφίες του Αλέξανδρου Ζουμπρούλη, ενός πολύ καλού μας φίλου που έκανε και αυτός τις διακοπές του στον Άγιο Γεώργιο Εύβοιας, και εξασφάλισε πολλές και όμορφες φωτογραφίες, κάποιες τραβηγμένες στον Άγιο Γεώργιο, κάποιες άλλες στον Κάβο Λιχάδας και άλλες στα Λιχαδονήσια.
Τον ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκε μαζί μας το φωτογραφικό του υλικό!

 Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
  Foto: Alexandros Zoumproulis
 Foto: Alexandros Zoumproulis
____________________________________________________

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ - ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Όταν με ρωτάνε ''πώς τα πέρασες στον Αϊ-Γιώργη;'' δυσκολεύομαι να περιγράψω τα συναισθήματα που μου άφησε αυτό το μέρος. Ακόμα κι εγώ ο ίδιος αναρωτιέμαι ''τελικά ήταν όμορφα στον Αϊ-Γιώργη ή δεν ήταν; Θα ξαναπήγαινα για μερικές μέρες;'' Δυσκολεύομαι πραγματικά να απαντήσω. Μπορεί για κάποιους ο Αϊ-Γιώργης να φαίνεται τουριστικό μέρος, κατά τη δική μου ταπεινή άποψη όμως δεν είναι. Ο Άγιος Γεώργιος διαθέτει πλούσια φυσική ομορφιά, σαν χωριό όμως μου φάνηκε πολύ παρατημένο για να πεις πως αυτό το μέρος είναι τουριστικό. Είναι σαν οι ντόπιοι να σου λένε: ''δεν σε καλέσαμε εμείς για τις διακοπές σου, από μόνος σου ήρθες, αυτοί είμαστε και αν σου αρέσουμε''. Ο κεντρικός παραλιακός δρόμος είναι μέσα στα ''μπαλώματα'', προχειροδουλειές και λακκούβες. Στη θάλασσα πολύ συχνά βλέπεις μέσα σκουπίδια. Το βραδάκι θέλεις να κάνεις μια βόλτα στην παραλία και δεν μπορείς να περάσεις από τα αυτοκίνητα και είναι πραγματικά πολύ κρίμα όλο αυτό διότι ο τόπος είναι πανέμορφος. Το μόνο που χρειάζεται είναι μερικές πρωτοβουλίες.


Κονσερβοκούτι.



Μπουκάλι απορρυπαντικού.

Σκουπόξυλο!

Τεράστια σακούλα

Ήταν πιο ευφυές και προφανώς πιο εύκολο να βάλουν τελάρο με σωλήνα και κορδέλες από το να ρίξουν λίγο τσιμέντο ή έστω λίγο χαλίκι να το σκεπάσουν.

Αυτή η λακκούβα με πληροφόρησαν βρίσκεται εκεί πάνω από 3 χρόνια.

Λυπάμαι πραγματικά που έπρεπε να περιγράψω τόσα αρνητικά σημεία για ένα τόσο όμορφο μέρος, η πρόθεσή μου είναι καλοπροαίρετη και ελπίζω όσο συνεχίζεται αυτό σε οποιαδήποτε πόλη η χωριό να βρεθούν κι άλλοι να τα φωτογραφίζουν και να τα παρουσιάζουν στο διαδίκτυο με έναν μόνο σκοπό. Να ταρακουνηθούν οι υπεύθυνοι και επιτέλους να αλλάξει η εικόνα μας σαν χώρα. Άλλες χώρες δεν έχουν ΤΙΠΟΤΑ από τη φυσική ομορφιά που διαθέτει η χώρα μας και τους βλέπεις πιο οργανωμένους πιο συμμορφωμένους. Εμείς, για πόσο ακόμα θα αφήνουμε τόση ομορφιά να πηγαίνει χαμένη; Δυστυχώς η φύση δεν μπορεί να φτιάξει δρόμους, δεν μπορεί από μόνη της να καλύψει λακκούβες. 

Μπορούμε όμως εμείς!